W formacie M&Ms

Dobrze wiem, że ktoś już opuścił wzrok 

ten swój śmiech zamienił na szybki krok 

potem nie umiał spojrzeć Ci w twarz 

chociaż Ty nadal za sobą go gnasz. 

Znowu nabroił - niech ktoś posprząta - 

he, nie tym razem. WYŁAŹ Z KĄTA! 

Zabił Twój śmiech, a potem zabił swój 

i to ten sam niekulturalny gnój. 

Nie chodzi o to, by odbyć karę 

kupić kolczyki, najlepszą kawę 

lecz by umieć podzielić się sobą - 

każdym gramem - z drugą osobą. 

Casanova w ścinawskim busie - 

koń ze śmiechu jeszcze ma konwulsje. 

Masz imię, którego nie lubisz 

masz swój śmiech, którym się nie czubisz 

masz pasażerów różnej maści 

jednego, co wierszem da cześć Ci. 

Mówiłaś: ostrożnie z cukrem - 

czy boisz się polania lukrem? 

Ten śmiech, który tak racjonujesz mi 

żaden budzik - to znak jutrzenki: 

znak, że jutro znów się spotkamy 

w nadziei, że pogadamy 

znak, że ten typ niekulturalny 

będzie zadziorny i nachalny  

znak, że ten godzinny wręcz wyrok 

minie milej niż milczenia rok.

I znowu to poczucie winy 

po twarzy płyną gorzkie miny 

wokół wszystko zamiera, jest noc 

a mi przeszkadza kołdra i koc. 

Ale to nie kołdra, ani koc 

to znowu swoistych nieszczęść moc 

dzisiaj ktoś za mnie sprzątać musi 

a pasażer śmiechem się dusi. 

I wiecznie chcę być tym liderem 

zawsze jedynką - nigdy zerem 

choćby to był i ranking wstydu 

- oj nie kupisz człowieku stylu. 

A z rana nienazwany wiersz. 

Kolejny. - Dzierż go Kierowco dzierż. 

JAK EMENEMS TO TYLKO Z TOBĄ

bo jesteś bardzo fajną osobą

te godziny spędzane w busie

ciekawie, miło, nie w przymusie.

Znów w marcu DZIEŃ KOBIET NADCHODZI

choć nie każda dama go obchodzi

to nie spoliczkuje nachalnego

zaakceptuje dziwactwa jego.

I siadł Ci za plecami taki gość

którego niby pół busa ma dość

i podbiera Ci Twój prywatny czas

którego brakuje wielu z nas

i pewnie takie jest jego piętno

tu niby śmiech, a skaczące tętno.